رسولُ اللّه ِ صلى الله علیه و آله:
کَلِمَةُ الحِکمَةِ یَسْمَعُها المؤمنُ خَیرٌ مِن عِبادَةِ سَنةٍ .
گوش کردن سخنرانی حکیمانه از عبادت یک سال بالاتر است
أعلام
الدین فی صفات المؤمنین، ص294/
أعلام
الدین فی صفات المؤمنین، ص294/
پناهیان : بداخلاقی مسئولین در بیانصافی یک مغازهدار یا بیادبی یک محصل موثر است.
حجت الاسلام و المسلمین علیرضا پناهیان دوشنبه شب در یک گفتگوی تلویزیونی با موضوع «اخلاق انتخاباتی» که به صورت زنده از استدیوی برنامۀ راه سوم شبکه دوم سیما پخش میشد، شرکت کرد.
در ادامه گزیدهای از آنچه این استاد حوزه و دانشگاه در این گفتگو مطرح کرد را میخوانید:
· در عرصۀ سیاست اخلاق خیلی اهمیت دارد و این اهمیت در عرصۀ انتخابات بیشتر میشود. اما چرا در عرصۀ سیاست، اخلاق اهمیت دارد؟ برای پاسخ دادن به این سؤال، یک پرسش مطرح میکنم؛ به نظر شما پدر و مادرها نقش عمیقتری در تربیت انسانها دارند یا مسئولین جامعه؟ معمولاً مردم میگویند که نقش پدر و مادرها بیشتر است ولی امیرالمؤمنین(ع) در روایتی عکس این مطلب را بیان میکنند. ایشان میفرمایند: «مردم به امرای خود شبیهتر هستند تا به پدر و مادرهای خود؛ النَّاسُ بِأُمَرَائِهِمْ أَشْبَهُ مِنْهُمْ بِآبَائِهِم» (تحف العقول/ص208) این نشان میدهد که نقش تربیتی و اخلاقی مسئولین جامعه فوقالعاده بالاست. متاسفانه در افکار عمومی جامعه و حتی بین خود مسئولین توجه چندانی به این موضوع نمیشود.
· متأسفانه یک مسئول مملکتی برای خودش نقش«مربی اخلاقی جامعه» قائل نیست. حتی کسانی که مسئول سیاسی نیستند ولی در معرض مسئولیت هستند، مانند لیدرهای سیاسی یا افراد صاحبنفوذ جامعه نیز از باید این نقش مربی اخلاق را برای خودشان قائل باشند.
"حجت شرعی در انتخاب" در بیانات رهبر انقلاب؛
چنانچه افرادى را نمىشناسند، از راهنمایىِ انسانهاى مؤمن و مطمئنى استفاده کنند که معرفى آنها براى انسان "حجت شرعى" باشد/ سیره علما در رجوع به خبره
"حجت شرعی" اصطلاحی فقهی است که رهبر معظم انقلاب در سخنان اخیر خود که با محوریت انتخابات بیان کردند، از آن استفاده کردند.
به گزارش رجانیوز، بی شک حجتی برای مکلف قابل احتجاج و اعتماد است، که شرع مقدس به آن اعتبار بخشیده است. از مواردی که در لسان فقه جعفری و در تشخیص موضوعات معتبر شناخته شده یکی علم و یقین است و دیگری رجوع به عادل خبره.
روشن است که تمسک به عقل هم از جمله عواملی است که انسان را به حجت شرعی میرساند، اما منوط به اینکه استدلالات عقلی فرد را به یقین و علم یا ظن معتبر نزد شارع برساند و هر دلیل عقلی نمیتواند اعتبار داشته باشد.
استاد پناهیان : همه جنایتهایی که در غزه مشاهده میشود نتیجه لیبرال دموکراسی است، آن وقت این احمقانه است که مرگ بر اسرائیل بگوییم اما مرگ بر دموکراسی لیبرال گفته نشود.
حجتالاسلام علیرضاپناهیان، استاد حوزه و دانشگاه در مصاحبه تفصیلی با خبرنگار سیاسی باشگاه خبری فارس «توانا»، گفت: ابزار رسانهای تهاجم فرهنگی غرب قدرت و اثر زیادی ندارند چراکه فعالیتهای دشمنان ما در جریان تهاجم فرهنگی از طریق ماهوارهها چندان موثر نیست و مردم به دلیل داشتن آئین و فرهنگ اسلامی غنی، توانستهاند با آثار سوء چنین تهاجمهایی تا به حال مقابله کنند.
وی با بیان اینکه هرچند ممکن است ماهوارهها در بخشهای سیاسی تاثیراتی در ذهن برخی گذاشته باشند، افزود: در واقع این تاثیرات بسیار کمتر از آن هزینه و سرمایهگذاریهایی است که آنها پیشبینی کرده بودند.
*علت تحت تاثیر قرار گرفتن برخی مقابل رسانههای بیگانه ضعف بنیان فکری است
بنده علیرضا پناهیان هستم، از اول راهنمایی در کنار مدرسه، درس طلبگی را شروع کردم، سال 1361 در کنار درسهای دبیرستانی به صورت رسمی به درسهای حوزه هم پرداختم. اما همیشه ارتباط تبلیغی و فرهنگی ام با جوانها و جامعه در طول دوران تحصیلم حفظ شد. حدود 15 سال درس خارج شرکت کردم و رشته روانشناسی را هم تا حدودی در دفتر همکاری حوزه و دانشگاه که الان تبدیل شده به پژوهشگاه حوزه و دانشگاه مطالعه کردم.
- برای جزئیات نمره خوبی به آن نمیدهم، نمره 10 میدهم برای کلیات نمره 20 میدهم.
- از 20.
به امیرالمومنین (ع) هم اعتراض میکردند که چرا از تاریخ استفاده میکند؟
هرچه جامعۀ نورانیِ ما بهسمت ظهور و فرج مولایمان حرکت میکند، شایستگیهای خودش را بیشتر نشان میدهد، که انشاءالله همان قوم مقدمهساز فرجِ قریبِ مهدی فاطمه، حضرت ولیعصر(عج) باشد، و به شایستگیهای بیشتری هم نائل میشود. در هر نعمت و هر گرفتاری، در هر غم و شادی، همیشه یک نتیجه بیشتر حاصل نمیشود و آن «تثبیت نظام مقدس جمهوری اسلامی» و «اعتلای روح انقلاب» که «احیاء امر اهلبیت و تحکیم ولایت ائمۀ هدی(ع)» است.
ما با مرور حوادث مهم تاریخی که خداوند متعال سفارش کرده: وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللَّه(ابراهیم/5) ایامالله را باید یاد بکنیم. این حوادث تاریخی و این حماسههای بزرگ که اهلبیت(ع) آفریدند را مرور کنیم، و از آنها درس بگیریم.
بعضی از اوقات از میان مذهبیها متأسفانه حرفهایی شنیده میشود، خوب است در این رابطه انسان به این کلام امیرالمؤمنین علی(ع) توجّه داشته باشد. وقتی حضرت بعد از واقعۀ نهروان، مجددا مردم را برای جنگ با معاویه دعوت کردند، مردم اجابت نکردند و عدۀ بسیار اندکی در اردوگاه حضرت جمع شدند. حضرت متأثر شدند و کلماتی را بیان فرمودند، گفتهاند حزن و اندوه بهصورت خیلی شدیدی در چهرۀ حضرت مشاهده میشد.
قسمت اول صوتی
قسمت دوم صوتی ![]()
تک تک ما باید بهصورت خیلی جدی این
سؤال را از خودمان داشته باشیم. ما که ریزهخور خوان امیرالمؤمنین هستیم و خاک کف
پای غلام امیرالمؤمنین، قنبر هم نمیشویم، خیلی فاصله داریم با حضرت. باید در این
اخلاق و در این ویژگی شباهت به حضرت داشته باشیم؛ که تا رسول خدا صدا زد: «علیجانم!
میبینم در یک ماه رمضانی محاسن تو به خون سرت خضاب میشود»
آقا بلافاصله پرسیدند:
«آیا آن موقع من دین دارم؟»
علیجانم! تو مولود کعبه هستی، تو تضمینی هستی، اینهمه کلمات را تو شنیدهای، میدانی، دیدهای همۀ وحی را و همۀ مراتب عالیِ معنوی را. قسیمالجنّة والنّار هستی؛ چرا این سؤال را میکنی؟
چون در روح علیبن ابیطالب ذرّهای غرور نیست، ذرّهای تکبّر نیست. امر خدا در قلب علی(ع) باعظمت است. «عَظُمَ الْخَالِقُ فِی أَنْفُسِهِمْ فَصَغُرَ مَادُونَهُ فِی أَعْیُنِهِمْ»(نهجالبلاغه/خطبه193)
امام رضا(ع) در کلامی شریف و البته طولانی از امام سجاد(ع) نقل میفرمایند: اگر دیدید کسی اهل نماز و روزه است، گناه نمیکند و کارهای خوب هم انجام میدهد، عجله نکن، گولش را نخور، ممکن است عُرضۀ گناه کردن نداشته باشد.
بعد میفرماید: اگر کسی عرضۀ گناه کردن داشت، اما گناه نمیکرد، آرام باش، فریب نخور، ممکن است گناهی را ترک میکند، اما مرتکب گناه دیگری میشود. زیرا شهوات مردم مختلف است؛ یکی شهوت مال دارد، اما شهوت جنسی ندارد، یکی شهوت جنسی دارد، اما حرام نمیخورد.
سپس میفرماید: اگر کسی هیچ گناهی نکرد، عجله نکن، گولش را نخور، ممکن است عقل درست و حسابی نداشته باشد. بعد میفرماید: اگر کسی عقل درست و حسابی هم داشت، فریب نخور، ببین آیا هوای نفسش مسلط بر عقلش است، یا عقلش مسلط بر هوای نفس است؟
حضرت در انتهای بحث مثال میزند و میفرماید: مانند کسی که حبّمقام دارد، یک دفعهای با یک هوس و هوای حبّمقام، کلّ مراتب ایمانی قبلش را نابود میکند. حدیث عجیبی است. امام علیهالسّلام در ادامه میفرماید وقتی به چنین آدمی میگویی: «إتَّقِ الله»؛ از خدا بترس، ناراحت میشود. «اَخَذَتهُ العِزَّة»؛ به غرورش برمیخورد، میگوید «به من میگویی با تقوا باشم؟ تا حالا کسی از من گناه ندیده.» بعد امام(ع) میفرماید: اینها دیگر آدم هم نمیشوند و دچار لعن خداوند میشوند.( وسائل الشیعه، ج 8، ص 317)
بعداز جنگ احد که مسلمانان شکستی در آن جنگ خورده بودند ؛ عمار و یکی از دوستانش با تعدادی از یهودیان مدینه مواجه شدند. یهودیان مدینه همانجا یکی از حملات جنگ نرم خودشان را آغاز کردند، با تمسخر به عمار و رفیقش گفتند : پس وعده نصرت الهی و پیروزی که پیغمبر به شما داده بود ، چی شد ؟ خدا و ملائکه اش کجا بودند که از پیامبر شما که اینقدر مجروح شده دفاع کنند ؟ این همه کشته دادید ؛... حمزه تان و قهرمانانتان به شهادت رسیدند....
رفیق عمار برگشت گفت : لعنت خدا بر شما ، من با شما حرف نمیزنم، شما ایمان آدم را سست میکنید و گذاشت رفت.
اما عمار ایستاد و با آنها سخن گفت ، فرمود : تقصیر ما بود که شکست خوردیم ، به وعده های پیغمبر ربطی ندارد، پیامبر به ما وعده داد که اگر حرف های من را گوش کنید، پیروز میشوید، ما گوش نکردیم ، و شکست خوردیم. اگر گوش کرده بودیم شکست نمیخوردیم.
عمار یاسر خدمت رسول خدا (ص) رسید و حضرت که خبر را شنیده بودند، از عمار گزارش خواستند، پس از گزارش عمار ، رسول خدا (ص) فرمود : رفیق تو که با آنها بحث نکرد آدم خوبی است. اما تو از دین خدا دفاع کردی و تو از مجاهدین فی سبیل الله، که خدا آنان را بر دیگران برتری داده هستی. یعنی توکه انقلابی عمل کردی عضو گروه انقلابیون هستی.
عمار اینگونه است ، عمار در مقابل دیگران ، در مقابل آنهایی که با دین دشمنی میکردند، آرام نمیگرفت.